و این است تجربه‌ی کار گروهی: گپ و گفتی با «دوشنبه‌ای ها»

 گفتگوی دو سایت با همدیگر بدیهی است که کتبی انجام شده.

پونه ابدالی

نواک: «دوشنبه» بیشتر از هر چیز یک معنی را در ذهن من تداعی میکند آنهم «کار گروهی» است. آنطور که در بین ما جا افتاده (وشاید به غلط) ایرانی‌ها در کار گروهی تجربه چندانی ندارند و خیلی هم خوش سابقه نیستند و نمیتوانند خوب هماهنگ باشند و مدت طولانی در کنار هم بمانند. شما چند نفرید و چطور با هم کار میکنید؟ کمی از چند و چون کارتان بگویید. آیا سرگروه دارید و کارها قبل از چاپ از زیر نظر کسی رد می‌شود؟

دوشنبه: تصور رایجی را که از ناپایداری ِ کار گروهی در فرهنگمان گفتید کاملا قبول داریم، متاسفانه. و شاید خودمان هم در وهله‌ی اول اضطراب این را داشتیم که کار شکل نگیرد و فعالیت ها منظم نباشد،‌ و یا اصلا اعضا از یک جایی به بعد دست از هم‌کاری‌شان بکشند. اما همان‌طور که می‌بینید، دقیقا دو سال است که از شروع کار دوشنبه می‌گذرد و این وبلاگ هم چنان پابرجاست. وبلاگ کارش را با سه نفر شروع کرد و این سه عضو هنوز به کارشان ادامه می‌دهند. تاسیس وبلاگ با امیرحسین شربیانی بوده و لیلا قاسمی و آنیتا یار محمدی هم از همان اولین روز با گذاشتن لینک‌ها کارشان را شروع کردند. اعضای دیگری هم در این مدت به وبلاگ اضافه شدند، چند وقتی کار کردند، حالا بعدتر خواستند که باشند یا نباشند. فعالیتشان را شاید بشود گاه‌به‌گاه دانست!

لینک‌ها قبل از انتشار از زیر نظر کسی رد نمی‌شوند، ما به همه ی اعضا این آزادی را داده ایم تا هر لینکی را که در حیطه ی ادبیات بگنجد در دوشنبه به اشتراک بگذارند. اما ما سه نفرهمزمان بر لینک ها نظارت داریم. اگر لینکی به نوعی چه در عنوان چه در محتوا مشکلی داشت و روشنامه ی دوشنبه را رعایت نکرده بود، هر یک از ما سه نفر می توانیم اصلاح یا حذفش کنیم.

نواک: آنطور که تا به امروز در خبرهایتان دیده‌ام و خوانده‌ام (خودم از طرفداران پروپا قرصتان هستم) به نظر می‌آید که یک جور هماهنگی خاصی بین خبرها هست در صورتیکه  هر پست ازطرف شخص خاصی در سایت گذاشته می‌شود. قبل از شروع مرام نامه‌ی خاصی دارید  که باید به آن پایبند باشید؟ یا اینکه سلیقه‌هایتان به هم نزدیک است. اصلا کار سلیقه‌ایی است؟ چطور خبرها را انتخاب می‌کنید؟

دوشنبه: خبرها برخلاف آن‌چه که گفتید سلیقه‌ای انتخاب نمی‌شوند، و مبنای دوشنبه پوشش دادن به همه‌ی مطالب مهم مربوط به ادبیات است. یعنی ما تا جای ممکن اعمال سلیقه نمی‌کنیم. اما در مورد چگونگی قرار گرفتن لینک‌ها بله، هفت قانون ساده برای اعضای جدید داریم که بدانند چطور خبر را بگذارند، چطور تیتر را کامل کنند، و در صورت فیلتر بودن سایت خبری، چطور متن کامل آن را هم در ادامه‌ی مطلب بگذارند تا همه بتوانند به متن کامل دسترسی داشته باشند. اما مهمترین مساله مان در دوشنبه رعایت نوع مطالبی است که باید به آنها لینک بدهیم. در دوشنبه هیچ کس اصراری بر تحمیل سلیقه ی خود بر دیگری ندارد و همه ی اعضا آزاد هستند هر مطلب دندان گیر و مهمی که توجه شان را جلب کرد برای دیدن مخاطبان در دوشنبه معرفی کنند.اما باید قبول کرد که روزانه سیل مطالب گوناگون در دنیای مجازی تولید می شود که دوشنبه ای ها وظیفه دارند از لابه لای این همه مهمترین و بهترین و جذاب ترین هایشان را انتخاب کنند. به عنوان مثال در حوزه ی خبر روزانه شاهد اخبار مختلفی در خبرگزاری ها هستیم که خبر از چاپ اثر تازه ی نویسنده ای در آینده نه چندان دور می دهند. اگر قرار بر انتخاب این نوع خبر باشد باید روزانه بیش از ده لینک برای آن کنار گذاشت که در حوصله مخاطب نیست. بنابراین ترجیحا به اعضا توصیه می کنیم حدالامکان از این لینک ها استفاده نکنند. نقد های ادبی باید شاخص باشند و ارزش ادبی پایینی نداشته باشند. داستان های کوتاه و شعر هایی که لینک می شود تا حد ممکن از نویسنده های شناخته شده باشد. در غیر این صورت ویژگی ممتازی در خودشان داشته باشند. از دوشنبه ترجیحا جهت معرفی یا تبلیغ وبلاگ یا سایت شخصی خود یا دوستان خود نباید استفاده کرد… به نظر هماهنگی‌ای که به آن اشاره کردید از همین‌جا نشات گرفته. درمورد خبر باید بگوییم بعد از دوسال کار هر روزه دیگر همه گی مان یک جور وبگرد حرفه ای شده ایم. به اغلب منابع خبری که مطالب دندان گیری دارند دسترسی داریم و معمولا چند بار در روز بهشان سر می زنیم و از میانشان لینک های به درد بخور بسیاری پیدا می کنیم.

نواک: «دوشنبه» از کی کارش را شروع کرد و با چه هدفی؟ چرا اسمش شد «دوشنبه»؟

دوشنبه: دقیقا از هشتم اردیبهشت ماه ِ سال هشتاد و هشت. تا قبل از آن همگی طرفدار سایت هفتان بودیم که خبرهای فرهنگی و ادبی را پوشش می‌داد اما بعد از سه سال و چند ماه، فیل.تر شده بود. این اتفاق را هیچ‌کداممان دوست نداشتیم، و فکر کردیم که چرا خودمان برای داشتن فضایی مشابه دست به کار نشویم؟ البته ما قدرت و موقعیت مشابه هفتان را نداشتیم و از اول هم خیال رقابت در سرمان نبود، ما فقط الگو گرفتیم که چطور خبرهای مربوط به هرروز را در یک فضای اینترنتی جمع کنیم. و محدوده‌ی کار را هم بسته تر کردیم و خبرها را فقط در حیطه‌ی ادبیات پی گرفتیم.

در مورد اسم وبلاگ هم، راستش از جلسات هفتگی‌مان الهام گرفته شد. ما هر هفته، دوشنبه‌ها، برای داستان‌خوانی دور هم جمع می‌شدیم و کارگاه بسیار خوبی داشتیم. یک فضای پر نشاط و پر داستان که متاسفانه دیگر در کار نیست،  بعد از یکی از  همان جلسات در مسیر پیاده روی از پایین ولنجک تا بلندی های بام تهران تصمیم گرفتیم اسم وبلاگ را به یاد جلسات خاطره انگیزمان   دوشنبه بگذاریم.‌

نواک: کارکرد اینترنت و استفاده از فضای مجازی این روزها جایگاه خاصی در میان اقشار مختلف جامعه پیدا کرده و این استقبال شاید بخاطر ضعف خبررسانی در دنیای واقعی است. شما این کارکرد را چطور ارزیابی می‌کنید؟ آیا می‌شود از این طریق آن ضعف  را جبران کرد؟ یا اینکه این دو دنیا موازی هم در حال حرکتند و ربط چندانی به هم ندارند؟

دوشنبه: به هر حال هیچ وقت میزان تاثیر رسانه های چاپی مانند مجلات و روزنامه ها را نمی توان با سایت ها و وبلاگ ها مقایسه کرد. اما گسترش اینترنت و نفوذ آن در بین اقشار بیشتری از مردم را شاید بتوان یک موهبت دانست، چون در هر حال همان‌طور که گفتید ضعف‌های خبرگزاری‌های دنیای واقعی را به نحوی دیگر می‌پوشاند. اما شاید نتواند واقعا آن ضعف‌ها را جبران کند. ما فکر می‌کنیم فضای خبری ِ ‌دنیای مجازی و واقعی در کنار هم به حیات ادامه می‌دهند، اما کاش که در هردو نقص‌های کم‌تری به چشم می‌خورد.

نواک: آیا بچه‌های «دوشنبه» خودشان کار هنری انجام می‌دهند یا نه در رشته‌های دیگری مشغول فعالیت هستند؟

دوشنبه: دلبستگی ِ عمده‌ی ما نوشتن است. هرسه داستان نویس هستیم. دوشنبه ای های دیگر هم کم و بیش با ادبیات سر و کار دارند. یا خودشان وبلاگ دارند و یا در نشریات قلم می زنند.

نواک: جنجالی‌ترین خبری که تا به حال در سایت گذاشته‌اید چه بوده؟ شده تا به حال بخاطر درج یک لینک یا خبر از مرجع آن بازخورد خوبی نبینید؟

دوشنبه: خبرهای جنجالی کم نبوده به نظرمان… یکی‌ش خبر استعفای آرش حجازی از مدیریت انتشارات کاروان بوده که پر بازدیدترین لینک مان مربوط به همان می باشد، یکی دیگر لغو مجوز رمان نیمه‌ی غایب بود که همان روزها سر و صدای زیادی به‌پا کرد. یا مثلا بحثی که از طریق آقای نوش آذر و بعضی از مخاطبین رادیو زمانه بر سر جایزه‌ی گلشیری راه‌ افتاده بود و ایشان یک مطلب خیلی تند توی سایتشان گذاشته بودند و راستش خودمان هم با شک و تردید به مطلب ایشان توی دوشنبه لینک دادیم. موارد مشابه دیگر هم بوده، مثلا دستگیری ِ جواد ماه‌زاده یا آزادی‌اش، از جاهایی بودیم که خیلی زود این خبر را منتشر کردیم. یا مثلا مجوز گرفتن رمان لب‌بر تیغ بعد از پنج سال، که خیلی‌ها منتظرش بودند.

این‌که بازخورد منفی ای ببینیم نه، معمولا کمتر پیش می آید. گرچه گاهی پیش آمده به خاطر گذاشتن لینکی از مرجع آن گلایه هایی شنیده باشیم که مثلا چرا لید خبر را ناقص گذاشته ایم و مقصود اصلی را نرسانده، یا مشکلی با بازنشر کامل مطالب فیلتر شده داشته اند، که معمولا با توضیحاتی رفع و رجوع شده است.

نواک: «دوشنبه»ایی‌ها با هم بحث و جدل هم می‌کنند؟ شاید هم قهر و دعوا؟

دوشنبه: بحث و جدل و دعوا که نه، به هیچ‌وجه! اما دلخوری‌های کوچک گاهی بوده! اصلا مگر کار گروهی بی دلخوری می‌شود!؟ دلگیری‌های گاه به گاه که چرا مثلا یکی‌مان کم‌کار تر شده یا مثلا چرا اگر نمی‌توانیم در موقعیتی خاص کار کنیم، به بقیه خبر نمی‌دهیم، و یا چرا گاهی خودمان کم دقت می‌شویم و لینک تکراری کار می‌کنیم! موارد کوچکی از این دست. اما خدا را شکر علاقه‌مان به کار و همدیگر آن‌قدر زیاد بوده که این دلخوری‌ها هیچوقت مانع ادامه‌ی کار نشده‌اند.

نواک: شاید جواب این سوال کمی طولانی باشد اما میتوانم خواهش کنم هرکدام از بچه‌های «دوشنبه» بصورت انفرادی دوست داشتنی‌ترین خبر سایت را که تا به حال چاپ شده (از نظر خودشان) نام ببرند؟

آنیتا: برای من انتخاب یک خبر به طور مشخص کار آسانی نیست، چون اصولا خبرها را خیلی و به طور مشخص نمی‌توان دوست داشت! ولی من لینک‌ شعرهایی که می‌گذاریم را دوست دارم، و البته خبر آزادی ِ دوست داستان‌نویسمان سیامک سهرابی که لیلا آن را در وبلاگ گذاشت برای من خیلی خوشحال کننده بود.

امیرحسین: من هم خبر آزادی دوستان نویسنده و روزنامه گارمان را بیشتر از همه ی خبر ها دوست داشته ام. آزادی سیامک، احمد غلامی، اردوان تراکمه و خیلی های دیگر. بعد از آن شاید بهترین خبر همین چند وقت پیش بود که خبر گرفتن مجوز رمان لب بر تیغ حسین سناپور را کار کردیم. از لینک آنیتا در دومین سالگرد تولد دوشنبه هم که پاک فراموش کرده بودم، به قدری ذوق زده شدم که گفتنی نیست.

لیلا: آزادی سیامک و جواد ماه زاده دوست داشتنی ترین خبری بود که در دوشنبه گذاشتیم.

نواک: «دوشنبه» خیال سایت شدن ندارد؟ کمی از برنامه‌های آینده‌اتان برایمان بگویید؟

دوشنبه: چرا، مدتی هست که به دنبال تکمیل کارهای سایتیم و اگر خدا بخواهد تا چند وقت دیگر سایت را به طور رسمی راه اندازی خواهیم کرد. برنامه‌مان این است که بخش‌های جدیدی به دوشنبه اضافه کنیم، مثل معرفی کتاب و و بخشی با عنوان وبلاگ که یادداشت‌های اعضا را در آن‌جا منتشر کنیم. یا مثلا نظر سنجی در مورد اتفاق ادبی ِ در جریان، و برنامه‌هایی از این قبیل. فعلا درگیر طراحی سایتیم و به محض تمام شدن کارها، فعالیتمان را در آن‌جا پی می‌گیریم.

نواک: و در آخر؟

دوشنبه: خوشحالیم که این وبلاگ گروهی تا به حال سرپا مانده و هرروز دوستان تازه تری را به خودش جذب می‌کند. از اعضای جدیدتر و خوبمان هم مثل سمیه، رویا، الی، الهه و… تشکر می‌کنیم که واقعا کمک بزرگی برای دوشنبه هستند. امیدواریم این وبلاگ مخاطب‌های بیشتری پیدا کند و لینک‌هایی که می‌گذاریم برای خواننده‌گان مفید باشد واقعا!

ممنون

به اشتراک بگذارید